Camino Polaco 2018.Sejny – Wigry.

Dzień 2: 24 lipca 2018 – Sejny – Wigry.
– Temat dnia: Dziękczynienie.
IMG_20180725_115928.jpg– „ Za wszystko Bogu dziękujcie, tak jest wola Boga względem was..”
– Dziękuję za trud dzisiejszego dnia, za ciężki plecak, za dużo rzeczy wzięłam.

– Uczę się ufać znakom na drodze, których nie ma tak dużo jak na Camino
w Hiszpanii. Jeśli jest znak na początku drogi i nie ma żadnej zmiany, to znaczy,
że mam iść dalej prosto. Podobnie w życiu, czasem nie ma żadnych wskazówek, co robić, w którą stronę iść,  warto wtedy odwołać się do pierwszej intuicji, decyzji
w tej sprawie i być jej wierna/ym.

– Nocuję w klasztorze pokamedulskim. Obecnie elegancki hotel. Przyjmuje pielgrzymów za ofiarę. Dzwonię rano tego samego dnia zarezerwować nocleg.
– Już po zmroku idę nad jezioro, piję w małym barze z herbatę i jestem w ciszy.
– Rano śniadanie w pięknym refektarzu. Opłata mieści się w złożonej ofierze.
– Po śniadaniu zwiedzanie klasztoru z przewodnikiem. Sporo pamiątek po Janie Pawle II: pokój w którym mieszkałKażdy chce mieć zdjęcie na fotelu w którym siedział kiedyś Ojciec Święty.
Moje poruszenia:

– Cudny widok z klasztoru na jezioro.
– Poruszająca historia klasztoru i obecności kamedułów w Wigrach.
Serdeczne przyjęcie pielgrzymów w klasztorze.
IMG_20180725_110720.jpg

Reklamy

Camino Polaco 2018. Ogrodniki – Sejny.

Dzień 1: 23 lipca 2018 – Ogrodniki – Sejny.
– Temat dnia: Przyjdź Duchu Święty.
IMG_20180723_113519.jpg– Ewangelia: J 15, 1-9.
Potrzebuję przycinania, aby wydawać owoce.
Koleżanka u której nocowałam podwozi mnie do granicy polsko- litewskiej
w Ogrodnikach. W restauracji przy granicy możesz dostać pieczątkę Camino. 
– Zgubiłam szlak i szłam o wiele dłuższą drogą wzdłuż jeziora przez prywatne gospodarstwo . Ważna wskazówka: być uważnym na znaki  na drodze Camino
i codziennym życiu, sprawdzać, czy dobrze idę. Czasem rzeczywistość się zmienia. Potem dowiedziałam się, 
że znak był na drzewie, które zostało ścięte.
– Nocuję w parafii w Sejnach. Dzwonię tego samego dnia pytając o nocleg.
– Wieczorem spotykam małą grupę studentów z duszpasterstwa akademickiego Dominikanów w Warszawie na Służewie.

 

Moje poruszenia:
Na szlaku pustka, cisza, tylko kilka osób spotykam we wsi. Prawdziwa pustynia.

Camino Polaco 2018 Warszawa – Augustów

Dzień O: 22 lipca 2018.
– Modlitwa w czasie jazdy pociągiem. Skupiam się na moich pragnieniach odnośnie rekolekcji. Pytam Boga, jakie On ma oczekiwania wobec mnie.
Zostaję ze Słowem z dzisiejszej Ewangelii” Odpocznijcie nieco..”
– Nocuję u koleżanki w okolicy Augustowa, piękne miejsce, las i cisza.
Odwiedzamy Studzienniczną, gdzie był Jan Paweł II 9 czerwca 1999 r. Teraz jest tam pomnik i kaplica. Jedziemy też do domu Św. Ks. Jerzego Popiełuszki w Okopach. Niestety nie możemy wejść do środka. Naprzeciwko domu jest mała kapliczka, gdzie zatrzymujemy się na modlitwę. Modlimy się w tych miejscach przez   wstawiennictwo Św. Jana Pawła II i Ks. Jerzego za nasze rodziny i siostry Sacre Coeur.
Moje poruszenia:
– Gościnność i otwarte serce mojej koleżanki z którą byłam 2 razy na Camino

w Hiszpanii.
– Wracają wspomnienia Jana Pawła II, Jego prostota i serce Ojca.

 

Camino Polaco 2018

IMG_20170521_155127.jpg  W odpowiedzi na prośbę Bogdana Czerniawskiego, autora „Przewodnika Szlak Św. Jakuba. Camino Polaco” i z wdzięczności za Jego pomoc w czasie drogi postanowiłam swoje notatki
z tegorocznego Camino umieścić na blogu.
– Były to dla mnie rekolekcje
w drodze  ”Eucharystia w życiu codziennym”. Wyznaczyłam sobie 3 pory modlitwy medytacyjnej
w ciągu dnia:

1. modlitwa według tematu dnia,
2. Ewangelia z dnia według www.prayasyougo ,
3. rozważanie związane
z tematem dnia z książeczki „Modlitwa pielgrzyma”.
– Codzienny różaniec, koronka do Miłosierdzia Bożego,Eucharystia, jeśli to tylko możliwe.
– Codzienne towarzyszenie duchowe naszej Siostry za pośrednictwem What up.

Moje poruszenia:
– Serdeczność  Bogdana i jego poczucie misji opieki nad pielgrzymami na tym szlaku.
– Droga Camino metaforą rozeznania duchowego o czym dokładniej opowiem
w następnych postach.

 

 

 

Co warto zwiedzić w mieście Cebu? Studenci w Cebu.

18 stycznia 2019.
Zebrało się zatem tylu ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a Jezus głosił im naukę. Mk 2, 1 . Kogo nauk słuchasz ?

img_20190118_123231– Dzisiaj zwiedzam sama miasto Cebu. Jadę do portu, fort San Pedro, pomnik upamiętniający bohaterów filipińskich, potem kilka zabytkowych domów urządzonych jakby były zamieszkane. Teraz są w nich są 2 muzea: Casa Gorordo – dom pierwszego biskupa Cebu, który był wcześniej domem jego rodziny oraz Yap – Sandiego Ancestral House dom średniej zamożnej rodziny
z XVII wieku.  Zatrzymuję się w katedrze na modlitwę.
– O godz. 13 idę do kościoła Santo Nino. Przed kościołem trybuny jak na stadionie, duży ołtarz. Są już tłumy. Duże grupy nauczycieli różnych szkół z Cebu tańczą
w podobnym rytmie muzyki. Na czele grupy tańczy zawsze jedna osoba z figurką Dzieciątka Jezus. Wszyscy ubrani w jednakowe koszulki, czasem z drobnymi rekwizytami: chustki, kapelusze itd.
– Na godz. 15 jestem umówiona ze studentami w duszpasterstwie uniwersytetu. Liderzy grupy prowadzą modlitwę w formie dzielenia.
Temat dzielenia się: Co podtrzymuje ogień w tobie, że angażujesz się w relację
z Panem Bogiem i w duszpasterstwie?

Moje poruszenia:
-Poruszające jest, że w czasie modlitwy studentów dokonuje się pojednanie między dwoma osobami.
– Radość i wiara w Boga Filipińczyków wyrażana przez taniec, śpiew, modlitwę.

Uroczystość Santo Niňo na Uniwersytecie w Cebu.

17 stycznia 2019.

„Jesteśmy bowiem współuczestnikami Chrystusa, jeśli pierwotną nadzieję do końca zachowamy silną.” Hbr 3,14 Jak troszczysz się o nadzieję w swoim życiu?

img_20190117_114913-1

– Dzisiaj dzień spędzam na publicznym uniwersytecie University of the Philippines Cebu gdzie młodzież
i nauczyciele  obchodzą wspólnie uroczystość Dzieciątka Jezus. Każdy wydział przygotowuje dekorację z figurką Santo Nino. Rozpoczynamy Mszą Św. animowaną przez nauczycieli
i duszpasterstwo studentów.  Pierwszy raz w życiu rozdaję Komunię Św. w czasie Mszy Św.

– Po Mszy Św. procesja do każdej kapliczki na uniwersytecie. Przy kapliczkach tańczy najpiękniejsza kobieta wydziału z figurką Dzieciątka Jezus, wokół niej tancerze. Na końcu wracamy do głównej sali, gdzie odbywają tance dużych grup, konkurs na najładniejsza dekoracje i miss uniwersytetu. 

Moje poruszenia: 

– Tworzenie wspólnoty profesorów i studentów, ich wspólne zaangażowanie.
– Naturalna integracja wiary w Boga, zabawy i świętowania przez społeczność uniwersytecką.